Zwino blogt

LV, medeblogger, maar vooral fietsbuddy gedurende reeds enkele tienduizenden kilometers, maakt zich zorgen over het clubreisje van dit jaar (http://lbl99.skynetblogs.be/post/4351388/roomijs).

De Ventoux is een mooie berg om op te fietsen. De Ventoux is zeker niet de makkelijkste berg om op te fietsen. De Ventoux is bovenal een speciale berg. Ik heb ondertussen al wat Alpencols, Vogezencols, Salzburger Alpencols, Ardèchecols, Toscaanse cols en Pyreneeëncols (voornamelijk in de wagen dan ...) achter de kiezen, maar geen enkele kan de vergelijking met de Ventoux doorstaan. U heeft de Ventoux al beklommen? Dan weet u het vast wel.

Vanuit Bédoin, vanaf de bocht in Saint-Estève begint het meedogenloze stuk. Wel 10 km lang, tot aan de Chalet Reynard. Gemiddeld 9 à 10%. Nergens een streepje van 5% om eens te recupereren. Nergens een stuk van 15% waar je extreem diep moet gaan. Zeer monotoon: 9 à 10%. Wel 10 km lang. Als je pech hebt staat de zon - loodrecht boven je - meedogenloos in je nek te bonken. Schaduw? Is er niet. Wespen komen likkebaardend op je bezwete armen af, en ze vliegen sneller dan jij kan klimmen.

Ben je eindelijk aan Chalet Reynard, dan zie je de toren op de top al liggen. Vlakbij denk je, maar helaas, nog een dikke 6 grillige km te fietsen. Bij elke bocht denk je dat het de laatste is, maar een lang recht stuk doemt telkens weer voor je op.

Onoverkomelijk? Bijlange niet. Honderdduizenden deden het ons al voor, en minstens 10 keer zoveel zullen het ons nadoen. LV hoeft zich geen zorgen te maken. Als je fluitend de Croix de Fer en Izoard oprijdt, dan staat op 18 juni de Ventoux ook op je palmares. Meermaals zelfs. En in Bédoin zijn terrasjes genoeg om een ijsje te eten.