29-06-10

KMO

Als we VBO en Unizo mogen geloven, zien bedrijfsleiders van KMO's tegenwoordig sterretjes door de hoge lasten, het duur en inefficiënt personeel, en wat nog allemaal.

Ik heb de laatste tijd wat KMO's bezocht en ik kan u verzekeren dat VBO-Pieter best mag blozen wanneer hij bovenstaande riedel nog eens komt verkondigen op radio of tv. De bedrijfsleider van die KMO doet het nog steeds niet voor minder dan voor een LandRover, hemd of trui van een of ander overpriced snobmerk, vulpen van Cartier, horloge Tag Heurer, ...

Het gevaar is natuurlijk niet irreëel dat ook zij hierop gaan moeten inleveren als de crisis nog even aanhoudt.

Onderscheid moet er zijn.

20:07 Gepost door MM in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

18-06-10

The mountain that wasn't

Auvergne:

  • de gemiddelde inwoner gaat er gebukt onder de stress
  • hij wordt daar ook nog eens behoorlijk aggressief van
  • als je in een restaurant om een spaghetti vraagt, antwoorden ze "ceci n'est pas une cantine"
  • de hotelbar sluit onmiddellijk na het avondmaal en gaat pas weer open als je dreigt dat je 's nachts weer zelf je pinten gaat tappen
  • de Puy-de-Dôme is een mooie berg, maar je mag er enkel te voet op - voor je eigen veiligheid dan nog wel
  • bij elke dorpskermis rukt de neukmobiel uit, speciaal voor jonge koppeltjes
  • gratin dauphinois is houtskool
  • de plaatselijke gerechten blijven bijzonder lang op je maag liggen
  • de krop van een wild gevogelte zou ook een delicatesse zijn

23:30 Gepost door MM in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

04-06-10

RIP Jan Wauters

Akkoord, de laatste jaren - en vooral de laatste jaren van zijn actieve carrière - sprak hij wat te veel met het strenge meestervingertje in de lucht.

Mijn mooiste herinnering aan Jan Wauters blijft echter overeind. Als 17 à 18 jarige was ik gedwongen om de live uitzending van de Ronde van Vlaanderen via Radio 1 te volgen, omwille van een lange autorit. Een marteling zou je denken, wetende dat de actie veel voelbaarder was op tv.
En toch. Toen Edwig Van Hooydonck zijn demmarage plaatste op de Bosberg, zat Jan Wauters achter op de moto en was hij live op antenne, in het wiel van de kampioen. Wauters' stem daverde mee over de kasseien, ik kon me de formidabele inspanning van de minzame Kempenzoon zo inbeelden. Het weinige haar op mijn armen stond recht omhoog. Elk woord was perfect op z'n plaats, alsof het een zorgvuldig voorbereide speech was. De verslaggeving was pure poëzie.

RIP, Jan Wauters

20:28 Gepost door MM in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |